22 września 2025. Poznański Łazarz to dzielnica miasta, która została utworzona na początku XX wieku i rozwijała się w okresie międzywojennym na miejscu niewielkiego osiedla związanego pierwotnie ze szpitalem św. Łazarza (powstałym w XVI wieku). Częścią Poznania Łazarz został w 1900 roku. Ciekawa wielkoformatowa, eklektyczna zabudowa:
Łazarski Rynek ma nieco mniejszy format:
No i część "willowa" Łazarza:
Sądząc po formacie domów przynajmniej część z nich właściciele przeznaczali na wynajem.
Ciekawą architekturę ma obecny szpital Św. Rodziny, zbudowany w okresie międzywojennym jako klasztor karmelitanek:
To była kaplica na tyłach głównego budynku, obecnie oddział urologiczny. W czasie II wojny światowej budynki klasztoru zajęła niemiecka szkoła, a po wojnie mieściła się tu siedziba Urzędu Bezpieczeństwa:
Neoromański kościół Matki Bożej Bolesnej został zbudowany na przełomie XIX i XX wieku:
W głównym ołtarzu dokładna kopia watykańskiej Piety Michała Anioła:
Kiedy oryginał został uszkodzony, konsultowano tę kopię w sprawie szczegółów rekonstrukcji. W bocznym ołtarzu ewangeliczna scena wskrzeszenia Łazarza:
Na murach wokół kościoła tablice wspominające nasze polskie walki i martyrologia:
i wstrząsający pomnik ks. Popiełuszki ze skrępowanymi z tyłu rękami:
W okresie międzywojennym proboszczem tej parafii był ks. dr Czesław Piotrowski, z zamiłowania nauczyciel. Na parceli naprzeciwko kościoła wybudował gimnazjum i szkołę powszechną męskie, niedawno odzyskane od państwa i przeznaczone ponownie na szkołę:
a obok wybudował gimnazjum i szkołę powszechną żeńskie (budynek obecnie nieużytkowany - wymaga remontu):
Jakby tego było mało to stworzył jeszcze szkołę muzyczną. Wszystkim tym trzem szkołom dyrektorował. Niewątpliwie należy się mu pomnik:
A dlaczego ja tak o tym Łazarzu? Po pierwsze, tu mieszkają moi znajomi, którzy mnie gościli. Po drugie, jedną z tych "willi" zbudował (jako inwestor) mój dziadek, a moja mama i wujek chodzili do szkół ks. Piotrowskiego. I po trzecie: to ciekawy kawałek miasta Poznania.
