6 stycznia 2022. Jedziemy do miasta Trynidad, ale po drodze odwiedzamy wodospad i rezerwat El Nicho w górach Escambray. Na autostradzie:
Miejsce postojowe, możliwość zakupów i przekąski:
A teraz na szosie:
Pokazują się góry:
Przed podejściem do wodospadu obiad:
Główna kaskada wodospadu:
Górna kaskada wodospadu z naturalnym basenem:
Oprócz nas byli tu chyba sami Kubańczycy.
Jedna z małych ale urokliwych dolnych kaskadek:
Do Trynidadu dojechaliśmy już po ciemku.
5 stycznia 2022. Habana Vieja - Starówka Hawańska. Krótki popołudniowy spacer, brak czasu, trochę impresji bez komentarza, bez nazw. Zacznijmy od barokowej katedry i placu katedralnego:
Kilka podwórek:
i kościołów (o dziwo otwartych):
Może jeden z nich to marynarski kościół pod wezwaniem Chrystusa od Dobrej Podróży (Santo Cristo del Buen Viaje)?
Kilka uliczek Starówki i okolic:
(tłok przed sklepem, do którego coś akurat rzucili - w tym wypadku słodycze - to wigilia Trzech Króli a dzieci na Kubie dostają, hiszpańskim zwyczajem, prezenty na Trzech Króli)
Można sobie posiedzieć na ławce i pogadać, albo i coś sprzedać, tylko dlaczego Sancho bez swojego Dona?:
A skąd tu w Hawanie ten przystojny miłośnik płaczących wierzb?:
I kogoś z nauki też można znaleźć:
Mieszkaliśmy w tzw. casa particular, czyli kubańskim odpowiedniku bed and breakfast. Nasza jadalnia:
Na krótko przed odjazdem zdjęcie z mojego balkonu: ci ludzie czekali od drugiej w nocy (coś wiem o tym) bo mieli tu "rzucić" do sklepu zabawki (dzień Trzech Króli!), ale zdaje się, że jakiś oficjel w mundurze próbuje im wytłumaczyć, że zabawek nie będzie (jest już po dziesiątej rano):
A my? Za kilkanaście minut ten żółty busik zabierze nas do Trynidadu. Płacimy prawie wszystko w euro lub dolarach, tak też podają nam ceny. Dla nas i zabawki chyba by się znalazły... Ech, skąd ja to znam? Peerelu, peerelu, dobrze, że cię nie ma. Nie wracaj!
5 stycznia 2022. Hawana jest tak fotogeniczna, że w pierwszym odruchu chciałem po prostu wrzucić na bloga wszystkie zdjęcia jakie mam. Ale się powstrzymałem.
Na początek kontrast ekonomii i ducha ludzkiego (tak jak się on wyraża w materialnych formach :D):
Spacer po mieście zacznijmy od hawańskiego Prado (oficjalnie zwanego Aleją Marti'ego):
Pomników w Hawanie nie brakuje:
Ten jeździec spadający z konia to Marti - poeta i orator wyzwolenia Kuby spod hiszpańskiej kontroli, zginął w potyczce z Hiszpanami; drugi, statyczny jeździec w tle zdjęcia to jeden z generałów kubańskiej armii wyzwoleńczej.
Nie brakuje też pomników samochodowych:
Ale to nie moskwicze, garbusy i maluchy rozpalają wyobraźnię turystów, ale stare, starannie pielęgnowane samochody amerykańskie sprzed rewolucji komunistycznej (czyli z lat pięćdziesiątych lub wcześniej XX wieku):
Ulegamy i my tej magii:
Najpierw tunelem pod wejściem z morza do zatoki i portu hawańskiego jedziemy do jednego z zamków strzegących tego wejścia:
Obok fortec (są ich dwie na tym brzegu) olbrzymia figura Chrystusa (Cristo de la Habana) błogosławiącego miastu przez zatokę z dzielnicy Casablanca:
